Page is loading, just a sec...

św. Szymon z Lipnicy (1438/40 – 1482)

Był wybitnym kaznodzieją. Jego płomienne kazania przyciągały w Krakowie tłumy. Był gorliwym zakonnikiem, żył w ascezie i umartwieniach. Posłuszny Bogu aż do końca, służył chorym w ogarniętym epidemią dżumy Krakowie, dzieląc ich niedole, próbując ulżyć im w cierpieniu. Zaraził się od swoich podopiecznych i zmarł.

Urodził się w Lipnicy. W 1454 roku rozpoczął studia na Wydziale Sztuk Wyzwolonych. Rok wcześniej św. Jan Kapistran założył pod Wawelem pierwszy w Polsce konwent Braci Mniejszych św. Franciszka z Asyżu, nazwany od tytułu kościoła św. Bernardyna ze Sieny – konwentem bernardynów. Szymon podjął decyzję o wstąpieniu do zakonu, który w Krakowie miał swój klasztor na Stradomiu.

Wybrano go na kaznodzieję katedry na Wawelu. Kazaniami zachwycił elity intelektualne Krakowa. W roku 1482 w Krakowie wybuchła epidemia dżumy. Szymon chodził po domach wyszukując chorych i umierających. Opiekował się nimi zmieniając opatrunki, karmiąc, udzielając sakramentów Pokuty i Eucharystii. Porzucone ciała zmarłych grzebał, przywracając im właściwą godność. Nie bał się śmierci, wręcz uważał, że epidemia jest czasem danym od Boga i pragnął w tym – jak to nazywał – „jubileuszu” umrzeć. I stało się: Szymon i jego 25 współbraci stało się ofiarami zarazy. Zmarł 18 lipca 1482 r.

W 1685 roku skromny Brat Mniejszy został ogłoszony błogosławionym. Jego kanonizacji dokonał 3 maja 2007 roku papież Benedykt XVI.

Miejsca związane z św. Szymon z Lipnicy (1438/40 – 1482):

Sanktuarium św. Szymona z Lipnicy
Sanktuarium św. Szymona z LipnicyKościół i klasztor pw. św. Bernardyna ze Sienyul. Bernardyńska 2 Szymon z Lipnicy był tu kaznodzieją i zajmował się przepisywaniem dzieł teologicznych. Tuż przed śmiercią, w 1482 roku, został wybrany... (Czytaj więcej)